استخدام

باورهای غلط راجع به استخدام قسمت اول

 

باورهای غلط درباره استخدام

فارغ‌التحصیل از دانشگاه‌های معتبر! 

دانشگاه فارغ‌التحصیلی چقدر در استخدام تاثیر دارد؟

حتماً تاکنون در آگهی­‌های استخدام با عبارت فوق برخورد کرده­‌اید. اگر شما هم مثل من از یک دانشگاه غیر معتبر(!) مدرک گرفته‌­اید، به‌ احتمال زیاد ممکن است با دیدن آگهی فوق دچار دل‌زدگی شوید و از خود بپرسید آیا چنین طبقه­ بندی قبل از اینکه شما را دیده باشند و با توان و استعداد شما آشنا باشند، بی­‌انصافی نیست؟ شاید خود را قربانی شرایط یا مشکلاتی حس کنید که باعث شد شما به آن دانشگاه‌های به‌اصطلاح معتبر راه پیدا نکنید، شاید هم از آن آگهی صرف‌نظر کنید و سراغ فرصتی بروید که چنین محدودیتی را از ابتدا قائل نشده است. چند سطر بالاتر راجع به باورها گفتیم. بیایید با هم صریح باشیم؛ از این به بعد هرگاه احساس قربانی بودن داشتید بدانید که پیشاپیش هر رقابت، مقابله و یا نبردی را به رقیب واگذار کرده­‌اید. اگر خواهان پیروزی هستید از این لحظه هرگز به خودتان این حق را ندهید که خویش را قربانی چنین تلقیِ نادرستی کنید زیرا با پذیرش چنین فرضی راه را بر تمامی امکانات پیشِ روی خود بسته و به جای تمرکز بر راه‌حل‌ها تنها بر مشکل متمرکز می­‌شوید. لذا هر روز ذهن قدرتمند شما به جای یافتن فرصت‌های جدید، اقدام به خلق توجیه تازه­ای برای ناکامی­ هایتان می­‌کند. به همین خاطر از امروز و این لحظه به خود تعهد دهید که هرگز خود را قربانی تصور نکنید!

نقش دانشگاه فارغ‌التحصیلی در استخدام

 

دو ابزار همراه شما

در پروسه استخدام همواره دو ابزار را با خود به همراه دارید؛ اولین ابزار، سابقه و هر ‌چیزی است که به گذشته شما مربوط می‌شود، مثل دانشگاهِ محل تحصیل و معدلِ درسیتان. ابزار دوم شخصیت، روحیه، خودِ واقعی و ظاهر شماست.

با اولی، خودآگاه و منطقِ آدم‌ها را تحت تأثیر قرار می­‌دهید و دومی ناخودآگاه و احساسات آن‌ها را متأثر می‌کند. شاید باور نکنید ولی در فضای کسب‌وکار بیش از نود درصد تصمیمات افراد و حتی مدیران بر اساس غریزه حرفه‌ای اتخاذ می­‌شود. قصد ندارم بگویم این‌که در کنکور چقدر موفق بوده‌­اید یا تلاش‌هایتان در زمان دانشگاه و نمرات درسی‌تان بی‌اهمیت است بلکه می­‌خواهم شما را با آنچه در ذهن استخدام‌کنندگان می­‌گذرد آشناتر کنم.

بسته به اینکه برای چه شغلی می­‌خواهید استخدام شوید نسبت تأثیر دو عامل بالا متفاوت است، بااین‌وجود همچنان قانون تصمیم­‌گیریِ نود درصدی بر اساس غریزه حرفه‌ای پابرجاست.

کارشناس سازه بی‌سابقه

برای تجسم آنچه گفتم، فرض کنید من قصد دارم یک کارشناس سازه­‌های فولادی برای پروژه خود استخدام کنم و شما با معدل چهارده از یک دانشگاه گمنام برای گرفتن شغل موردنظر به من مراجعه می­‌کنید. تا اینجای کار هیچ آدم عاقلی شانسی برای پذیرفته شدنِ شما قائل نیست اما کسی نمی‌­داند که علی‌رغم معدل نه‌چندان بالا، شما عاشق طراحی و تحلیل سازه هستید و از چند ماه قبل راجع به من و شرکتم و چند شرکت دیگر تحقیق کرده‌ای دو می‌دانید که نوع کارهایی که ما انجام می­‌دهیم چیست. همچنین می‌­دانید من قصد دارم مهندس منتخب را در پروژه احداث یک کارخانه صنعتی با سازه­ فولادی ویژه‌ای به کار بگمارم. احتمالاً از دوره تحصیل سرنخ‌هایی از طراحی این نوع سازه‌های خاص دارید؛ حتی شاید یکی از اساتید خود را که در این بخش تبحر دارد می­‌شناسید. می‌توانید پیش از ملاقات با من به میزان کافی در آن مورد اطلاعات جمع کنید یا داوطلبانه کارِ محاسبات سازه­ای مشابه را برای استاد موردنظر انجام دهید. حتی می‌توانید در یکی از پروژه‌های وی به‌صورت رایگان همکاری کنید و یا تا پیش از حضور در مصاحبه، یک دوره تکمیلی نرم‌افزار تحلیل سازه پیشرفته را بگذرانید و در آن متبحر شوید و شاید از مهندسانی که در سایر شرکت‌ها یا پروژه‌ها شاغل‌اند در مورد مهارت‌ها و اطلاعات لازم برای توفیق در انجام کار خود، سؤالاتی دقیق و راهگشا بپرسید. نحوه پیدا کردن افراد و برقراری ارتباط با حرفه‌ای‌های شاغل در پروژه‌ها را در فصل دوم توضیح داده‌ام.

با این شرایط موضوع کمی تفاوت خواهد کرد و در جلسه مصاحبه به‌جز تمرکز بر دانشگاه شما و یا اینکه معدلتان چند است، من و شما حرف‌های دیگری هم برای گفتن داریم. نکته اینجاست که شما خود را قربانی گذشته و معدل و دانشگاهتان ندانسته­‌اید و پیگیرانه اقداماتی هدف‌دار انجام داده و موضوعاتی برای مطرح کردن با آدم‌های حرفه‌ای دارید. به شما قول می­‌دهم شانس شما برای موفقیت، به نسبتِ کسی که تنها به دانشگاه خود افتخار می­‌کند و هیچ‌کدام از آمادگی‌های شما را کسب نکرده است به‌مراتب بالاتر خواهد بود.

بدون پارتی موفق نمی‌شوم 

مطلب دیگری که بسیاری از کارجویان و به ‌احتمال خیلی زیاد خود شما هم به آن معتقدید این است که: چون من آشنای بانفوذ یا به قول معروف پارتی قدرتمند در فلان شرکت یا سازمان ندارم پس شانس چندانی هم برای استخدام شدنم وجود ندارد. قبل از هر چیز صراحتاً اعلام می­‌کنم که صد در صد با این باور مخالفم و البته دلایل محکمی هم برای این مخالفت دارم. درهرحال اگر این، یکی از باورهای فعلی و قویِ شماست، به یاد بیاورید که قرار شد قربانی نباشیدحتی قربانیِ پارتی نداشتن.

پارتی در استخدام

مسأله کلی این است که اولاً برای شغل‌های تخصصیِ دنیای پروژه‌ها، امکان جذب افراد صرفاً بر اساس آشنایی با فردی خاص و بدون کسب استعداد و مهارت‌های لازم که در انگلیسی به آن Qualification گفته می­شود وجود ندارد. به شما قول می­‌دهم اگر واجد شرایط (Qualified) باشید، با کسب مهارت‌های استخدام به‌خوبی می­‌توانید شغلی متناسب با علاقه و تخصص خود پیدا کنید. ثانیاً در بسیاری از موارد اگر شرایط فنی و تخصصی و اعتمادبه‌نفس لازم را داشته باشید، معرف مناسب هم پیدا خواهید کرد.

پارتی یا معرف؟

توجه کنید به جای پارتی از کلمه «معرف» استفاده می­‌کنم زیرا این اصطلاح علاوه بر بار معناییِ سازنده­ در تمامی دنیا نیز به‌عنوان پدیده­ای مثبت و رایج شناخته شده است. تفاوت آن با پارتی در این است که معرف، صاحب یک شأن علمی یا حرفه‌ای خاص و یا فردی متخصص و شناخته شده است که شما را هم به‌خوبی می‌شناسد. معرفی شما توسط چنین کسی به کارفرمای آینده­‌تان در شرایطی که واجد شرایط هم باشید، شانس جذب شدنتان را در آن شرکت به‌مراتب افزایش می­‌دهد. توصیه می­‌کنم از اساتید خود، چه اساتید دانشگاهی و چه اساتید دوره­‌های تخصصی‌ای که می­‌گذرانید معرفی­‌نامه‌ای برای شرکت خاصی که قصد استخدام در آن دارید، دریافت کنید و در مراحل استخدام به همراه داشته باشید. می­‌توانید این معرفی‌نامه­ ها را به انتهای رزومه کاری خود ضمیمه کنید. اگر نیاز است شخصی از داخل سازمان که با مدیریت آن آشنایی دارد، شما را معرفی کند باز هم کار را تمام‌شده ندانید. با پرس‌وجو از افراد خانواده، فامیل، دوستان و آشنایان بالاخره می­‌توانید حتی با چند واسطه، معرف موردنظر را بیابید. باز هم کلید مسأله، پیگیریِ شخصی و رهایی از حسِ قربانی بودن است.

نویسنده : سعید حدادی


 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *